Van waaruit ik dit programma organiseer

Vanuit mijn liefde voor mensen die oprecht zoeken naar helderheid en die daarbij openstaan om zichzelf, hun gewoontes en overtuigingen in vraag te stellen.

Ik merk dat er twee wegen zijn waardoor mensen op dit pad komen.

De eerste weg is verlangen vanuit benieuwdheid, vaak omdat je onvervuld bent. Of je hebt iemand anders zien veranderen ten goede. Of je ontmoet iemand die verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen gevoelens en instaat voor zichzelf. Op een onbewuster vlak ervaar je dat hij/zij werking uitoefent op zichzelf.
Dat was mijn ook eigen weg. Toen ik 38-39 was, kwam er een onbestemd gemis. Ik kon niet geloven dat het rijke leven dat ik leidde alles was wat er was: 'is dit het dan?' dacht ik toen. Er moest toch nog iets anders zijn. Ik was onvervuld en benieuwd. In die periode merkte ik dat een goede vriend van me ten goede was veranderd op een manier die ik niet kende. Dat was de klik.

De andere weg vertrekt meer vanuit pijn. Je hebt wellicht teleurstelling, tegenslag, mislukking, ziekte, keuze of een ander breekpunt in je leven meegemaakt. Veel van je bekende en vertrouwde beelden liggen aan duigen. Je bent verdwaald in het leven. Je wil de weg naar wie je dan echt bent terugvinden. Vaak ligt die verborgen onder een enorm gewicht van maatschappelijke schijn en familiale druk. In zo'n periode verzacht je weerstand en kan de grondtoon van jouw eigenheid weer beter gehoord worden. Je opent je voor de mogelijkheid dat er ook iets in jou is waardoor patronen zich herhalen. Die durf je dan te verkennen. Zo word je bereid de draad weer op te pakken vanuit de plek die van jou is. De stappen moet je zelf zetten, want die kan niemand voor jou zetten. Maar iemand die daarbij vol aanwezig is en een vertrouwvolle bedding waarin jij jezelf mag zijn, zijn daarbij uiterst behulpzaam.

 

Als jij je in een van bovenstaande wegen herkent, ben je heel welkom in dit programma.

 

'Iemand die het lijden van het leven begint gewaar te worden, begint tegelijkertijd te ontwaken voor de diepere werkelijkheden, echtere werkelijkheden. Want lijden (…) dwingt ons om op een speciale manier tot leven te komen: scherp te kijken, diep te voelen, onszelf en de wereld te beroeren op manieren die we tot nu toe hebben vermeden.'  Ken Wilber (in 'Zonder Grenzen')